Wanneer je vastloopt door stress of uitputting, is de neiging groot om het te willen oplossen. Een plan maken. Beter je best doen. Sneller herstellen.
Alsof je jezelf kunt repareren door harder te werken aan ontspanning.
Maar herstel werkt anders.
Echt herstellen begint niet met antwoorden, maar met ruimte. Met vertragen. Met stoppen met duwen en beginnen met luisteren. Want zolang je systeem in de stand van moeten en doorgaan blijft staan, kan ontspanning simpelweg niet landen.
Vertragen betekent niet opgeven. Het betekent dat je je lichaam en zenuwstelsel de kans geeft om tot rust te komen. Dat je even niets hoeft te fixen. Alleen aanwezig bent bij wat er is — ook als dat onrust, vermoeidheid of twijfel is.
In die vertraging ontstaat iets belangrijks: gevoel.
Je gaat weer merken wat je nodig hebt. Waar je grenzen liggen. Wat te veel is, en wat voedend voelt. Dat is geen zwakte, maar wijsheid die altijd al in je zat.
Veel mensen ervaren dit als spannend. Want zonder tempo en afleiding komen gevoelens omhoog die je misschien lang hebt weggeduwd. Toch is juist dat een teken dat je weer in contact komt met jezelf. En dat is de basis van herstel.
Herstellen is geen rechte lijn. Het is een proces van kleine momenten van rust, ademruimte en mildheid. Van jezelf toestaan om niet alles te weten, en toch door te gaan — maar dan zachter.
Je hoeft het niet eerst te begrijpen om te mogen vertragen. Soms is vertragen precies wat nodig is om weer helder te kunnen zien.
