De natuur spreekt een taal die je lichaam herkent. Zonder woorden nodigt ze uit tot vertragen, waarnemen en voelen. Dat maakt haar een krachtige bron voor creatieve zelfzorg.
Tijdens een wandeling kun je intuïtief iets verzamelen: een blad, steentje, takje of veertje. Niet omdat het mooi is, maar omdat het je aandacht trekt. Thuis geef je dit plekje — op een tafel, vensterbank of in een schaaltje.
Het object wordt een herinnering. Aan rust. Aan vertraging. Aan het moment waarop je even echt aanwezig was. Zo wordt creativiteit een verlengstuk van aandacht, niet van maken.
Kleine opdracht – verzamelen en vertragen
Ga naar buiten en wandel zonder bestemming.
Neem één natuurlijk object mee dat je raakt.
Leg het thuis op een rustige plek en adem drie keer rustig in en uit.
Laat dit object je de komende dagen herinneren aan vertraging.
